Dieren zijn erger

De natuur is bikkelhard. In het dierenrijk gaat het er vaak gruwelijk aan toe. Pasgeboren beestjes die iets mankeren worden ijskoud verstoten. De wet van de sterkste is in de vrije natuur sowieso van toepassing. Poezen die thuiskomen met dode vogeltjes in hun bek, vrouwtjes eenden die tijdens het paarseizoen keihard worden verkracht en een voedselketen die bij dieren wel wordt getolereerd, terwijl mensen opeens vegetarisch moeten worden, want vlees eten kan anno 2021 echt niet meer. Wat een onzin.

Er is een zin die dierenliefhebbers heel vaak uitspreken: ‘Ik houd meer van dieren dan van mensen, want dieren zijn eerlijker, liever en loyaler’. Dit vaak puur baserend op hun eigen trouwe viervoeter, die dagelijks zo enthousiast reageert wanneer het baasje thuiskomt. Maar de gedachte dat de mensheid walgelijker is dan het dierenrijk, is natuurlijk pertinent onjuist. Natuurlijk, de mens is doortrapter en leugenachtiger, maar enkel omdat dieren daar de intelligentie niet voor hebben. Anders zouden ze het echt niet laten. Mensen zorgen veel beter voor elkaar. Wij hebben hier een sociaal stelsel bedacht, zodat iedereen een dak boven het hoofd heeft en niemand honger hoeft te lijden. Ook hebben we tehuizen voor gehandicapte mensen, worden ‘niet perfecte kinderen’ niet verstoten door hun ouders, halen we vluchtelingen binnen en sturen we ons geld naar andere landen toe. Dieren daarentegen hebben een stuk meer moeite met het delen van voedsel. En over die lieve, trouwe viervoeter in huis: als ik langs een tuin loop met een hond erin, dan komt dat beest dikwijls grommend en blaffend naar het hek gerend. Heel intimiderend. Wellicht dat die huisdieren lief zijn voor het eigen baasje, maar voor vreemde voorbijgangers beslist niet. De vriendelijkheid straalt er in elk geval niet vanaf. De vijandigheid des te meer.

Ik pleit voor het stoppen van het romantiseren van het dierenrijk. Het wordt tijd om in te zien dat wij mensen zo slecht nog niet zijn. Want zelfs het meest nobele dier, dat wij verzorgen als het ziek is, heeft de mens onlangs in de steek gelaten. Een paard dat op dat moment getraind werd, schopte doelbewust zijn verzorger naar de intensive care, omdat de vrouw plotseling een hersenbloeding kreeg. Dat deed het beest waarschijnlijk, omdat de paarden haar als onderdeel van de kudde zagen en op het moment dat ze onwel werd, zagen ze haar als een zwak onderdeel van de groep dat moet worden afgestoten. Die zwakte vormt anders een gevaar voor de hele groep. Wat een lieve, trouwe beesten… maar niet heus. Ik houd het liever bij mensen. Ondanks al onze gebreken en het feit dat er heel veel valse exemplaren tussen zitten.


Carlo Willemsen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *